نیمه تاریک

حتما شما هم با شنیدن واژه نیمه تاریک، یاد کتاب نیمه تاریک وجود دبی فورد می‌افتید. کتاب دبی فورد یکی از بهترین کتاب‌ها درباره شناخت سایه‌ها و روش‌های شناخته شده یونگ در این زمینه است. اگرچه تخصصی در زمینه روانشناسی و روانکاوی یونگ ندارم اما چیزی که مرا به با این عنوان پیوند داد، کمال‌گرایی شایعی بود که هم در خودم و هم در بسیاری از افراد دور و برم می‌دیدم، هراسی قابل لمس و مشاهده نسبت به هر آنچه ناکامل و ناقص است و تلاش و اضطرابی فلج کننده برای نادیده‌ گرفتن آن.
راهنمای آماری تشخیص اختلالات روانی (DSM) هم وقتی از کمال‌گرایی صلب یا Rigid Perfectionism نام می‌برد چنین توضیح می‌دهد: «تلاش پیوسته و انعطاف‌ناپذیر برای اینکه همه‌چیز بدون ایراد باشد، هیچ مشکل و خطایی وجود نداشته باشد، استفاده از این قضاوت سخت‌گیرانه در مورد خود و دیگران، قربانی کردن موقعیت مناسب به نفع موقعیت کامل و بی‌نقص است، باور به اینکه فقط یک‌راه درست برای انجام هر کاری وجود دارد، سخت بودن در تغییر دیدگاه‌های خود، توجه بیش‌ازحد به جزییات و نظم و ساختار، از مشخصات این نوع از کمال‌گرایی است.» اگرچه کمال‌گرایی را می‌توان به دو شکل بارز آن یعنی کمال‌گرایی منفی و کمال‌گرایی مثبت تقسیم کرد اما ما بیشتر با کمال‌گرایی منفی سروکار داریم که زمینه افسردگی را فراهم می‌کند و شخص را از رسیدن به اهداف خود بازمی‌دارد.
این کمال‌گرایی ظریف و منفی مانع از حرکت و دیدن واقعیات موجود است. کمال‌گرایی برخلاف اسم قشنگش نوعی نقصان‌گرایی است زیرا قادر به دیدن کل نیست و می‌خواهد هیچ بخش ناقصی در کار نباشد در حالی‌که بخش‌های نقص‌دار دقیقا همان‌جاهایی هستند که ما را به رشد می‌رساند همان‌گونه که هر رویشی از دل تاریکی آغاز می‌شود و به روشنایی راه خود را پیدا می‌کند.
قدرت پذیرش و دیدن بخش‌های تاریک وجود فردی و جمعی ما راهی برای فراتر رفتن از چیزهایی است که از وجود آن‌ها خرسند نیستیم اما دیدن این موانع در مرحله اول و سپس شناخت و درک نکات مثبت و منفی آن‌ها گام بعدی برای عبور از آن‌هاست.
به این ترتیب و با گذر زمان به ضرورت دیدن وجه‌های مختلف کمال و نقصان در کنار یکدیگر رسیدم و اینکه هر پدیده‌ای در جهان هستی از دو جز تشکیل شده که بدون آن تعریف بخش دیگر ناقص است، بدون تاریکی، روشنایی معنایی نخواهد یافت و بدون روز، شب و بدون نقصان، کمال.
جهان از دوگانه‌ها برساخته شده است و اگر چشممان را به روی یکی ببندیم دیگری را نقض کرده‌ایم.

2 thoughts on “نیمه تاریک علیه کمال‌گرایی”

  1. کمالگرایی آفتی است مهلک.
    در عین حال که به نظر خیلی از انسانها، کمال گرایی باعث پیشرفت است ولی واقعیت این نیست.
    انسان کمال گرا همیشه در شک و تردیدِ عمل کردن است چون هنوز برنامه ها و منطقی او با هم در یک راستا قرار نگرفته اند.
    به نکته خیلی خوبی اشاره کردید.

    پیروز باشید

    1. ممنونم از همراهی‌تون
      با صحبت‌هاتون موافقم و هر چقدر از کمال‌گرایی و معضلاتش صحبت کنیم بازهم به نظرم کم گفتیم.

      شاد باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *